دیدم دل ِ تنگی به خود پیچید و سنگی شد

من یه آدم  می شناسم که دستشو کرد تو جیبش و یه روز تمام راه رفت

آدم وقتی تو خودشه نمی فهمه باید بیاد دور وایسته از اون جا خودش و نگاه کنه ببین اونی که می بینه چطور جونوریه . همونی که می خواد هست یا نه فقط یه شبحه که فک می کنه همونیه که می خواد باشه هست

یه آدم میشناسم که ، حالا که به خودش نگا می کنه میبینه یه جاهائی همونی بوده که می ترسیده اونجوری باشه ،

همونجوری بوده که وقتی یکی دیگرو اونجوری می دیده میگفته هه اینو " یا دلش خوشه "

یه آدم میشناسم که تازه درست تازه همین امروز بزرگ شده

یه آدم می شناسم که ، حالا که نیگا می کنه میبینه خیلی خسته است خوابش میاد سردشه

و شاید یه جائی تو ناخودآگاهش تیر می کشه

من یه آدم میشناسم که وقتی برگشت دیگه اونی نبود که رفت

میرم بخوابم